چه تفاوتی بین کمک‌فرآیندهای PVC، نرم‌کننده‌ها و روان‌کننده‌ها وجود دارد؟

از آنجا که کمک‌فرآیندهای PVC با PVC بسیار سازگار هستند و وزن مولکولی نسبی بالایی دارند (حدود (1-2) × 105-2.5 × 106 گرم بر مول) و فاقد پودر پوششی هستند، در طول فرآیند قالب‌گیری در معرض گرما و اختلاط قرار می‌گیرند. آنها ابتدا ذرات رزین اطراف را نرم کرده و محکم به هم می‌چسبانند. از طریق اصطکاک و انتقال حرارت، ذوب (ژل) بهبود می‌یابد. ویسکوزیته مذاب کاهش یا حتی افزایش نمی‌یابد. به دلیل درهم‌تنیدگی زنجیره‌های مولکولی، خاصیت ارتجاعی، استحکام و قابلیت کشش PVC بهبود یافته است.

علاوه بر این، با توجه به اینکه بخش‌های سازگار و ناسازگار PVC، کمک‌فرآیندهایی با ساختار هسته-پوسته تشکیل می‌دهند. به طور کلی، با PVC ناسازگار است و بنابراین به عنوان یک روان‌کننده خارجی عمل می‌کند، اما رسوب نمی‌کند و پوسته تشکیل می‌دهد که اثر تأخیری بر ذوب دارد. بنابراین، بر اساس این ویژگی‌های کاربردی، کمک‌فرآیندهای PVC را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: عمومی و روان‌کننده. عملکرد کمک‌فرآیندهای PVC عمومی، کاهش دمای ذوب، افزایش استحکام حرارتی و یکنواختی، کاهش شکست مذاب و ایجاد شکل‌پذیری بیشتر است. این عملکردها مزایای زیادی برای پردازش PVC دارند: کاهش دمای ذوب به معنای افزایش زمان پایداری حرارتی، فراهم کردن ضریب ایمنی برای استفاده از مواد بازیافتی و امکان پردازش بیشتر است. بهبود استحکام حرارتی و کاهش شکست مذاب، به این معنی که می‌تواند سرعت پردازش را افزایش دهد، کشش را تسریع کند و همچنین کیفیت ظاهری و شکل‌پذیری را بهبود بخشد. بهبود یکنواختی مذاب، که می‌تواند موج‌های سطحی و پارگی مذاب مواد اکسترود شده را به حداقل برساند و در نتیجه بهره‌وری را افزایش دهد، شکل‌پذیری و شکل‌پذیری حرارتی را افزایش دهد.