مشکل جایگزینی نمک‌های سرب با تثبیت‌کننده‌های کلسیم-روی باید حل شود

پایدارکننده‌های جامد کامپوزیت کلسیم روی عمدتاً از صابون اسید استئاریک و پس از آن صابون اسید لوریک و صابون اسید اولئیک تشکیل شده‌اند. این محصول با روانکاری خوب مشخص می‌شود و نقطه نرم شدن محصولات سخت PVC را کاهش نمی‌دهد و آن را برای پردازش لوله‌ها و پروفیل‌های PVC سخت مناسب می‌سازد.
محصولاتی که با استفاده از فناوری میکروامولسیون‌سازی فرآوری می‌شوند، بر معایب ذکر شده غلبه می‌کنند. افراد برای بهبود بر دو جنبه تمرکز می‌کنند: برای بهبود رنگ اولیه، مقدار کافی صابون روی اضافه می‌شود و از عوامل کیلیت‌ساز برای بی‌ضرر کردن کلرید روی استفاده می‌شود. این روش به عنوان هماهنگی روی بالا شناخته می‌شود: کاهش مقدار صابون روی اضافه شده برای جلوگیری از سوختن روی و استفاده از افزودنی‌ها برای تغییر رنگ اولیه. این روش به عنوان هماهنگی روی پایین شناخته می‌شود. این روش نه تنها به طور گسترده در محصولات نرم استفاده می‌شود، اثر پایداری حرارتی و شفافیت آن شناخته شده است، بلکه با موفقیت در پردازش محصولات سخت نیز به کار می‌رود. به منظور حفظ حداقل رنگ اولیه و جلوگیری از سوختن روی در سیستم کلسیم/روی
به طور کلی، نمک‌های سرب فقط به سطح ذرات PVC می‌چسبند، که به عنوان مانعی برای همجوشی بین ذرات PVC عمل می‌کند، به طور قابل توجهی نرم شدن را به تأخیر می‌اندازد، اصطکاک بین ذرات PVC را کاهش می‌دهد و برش درون PVC را به حداقل می‌رساند. تجهیزات پردازش می‌توانند بارهای کمتری را تحمل کنند. هرچه نمک سرب بیشتری استفاده شود، ذرات نمک سرب ریزتر و اثر آن آشکارتر می‌شود.
محصولات سنتی سازگار با محیط زیست مانند تثبیت‌کننده‌های کلسیم روی، به دلیل الکترونگاتیوی بالای خود، در طول فرآیند نرم‌سازی، میل ترکیبی خاصی بین گروه‌های قطبی و گره‌های حاد رزین PVC دارند و کمپلکس‌های انرژی پیوند قوی تشکیل می‌دهند و در نتیجه جذب پیوندهای یونی را در لایه‌های مختلف PVC تضعیف یا از بین می‌برند. این امر باعث می‌شود بخش‌های زنجیره‌ای PVC که با یکدیگر درگیر هستند، به راحتی پخش شوند و مرزهای بین گروه‌های مولکولی به راحتی باریک شوند و نرم‌سازی رزین PVC را ارتقا دهند. این امر باعث افزایش سریع فشار مذاب، کاهش ویسکوزیته مذاب، افزایش دما و کاهش دمای نرم‌سازی پس از نرم‌سازی جزئی رزین در بخش تغذیه می‌شود. نرم‌سازی انتقال رزین دوباره رخ داده است.
با توجه به اینکه تجهیزات سنتی فرآوری PVC برای فرآوری با پایدارکننده‌های نمک سرب طراحی شده‌اند، حتی افزودن مقادیر کافی روان‌کننده نمی‌تواند از نرم‌سازی بیشتر رزین در زمان کافی جلوگیری کند و همچنین تعادل روان‌سازی اولیه را مختل می‌کند. استفاده از مذاب PVC در مرحله همگن‌سازی، مقدار زیادی پایدارکننده حرارتی مصرف می‌کند، اما نمی‌تواند به ویسکوزیته و الاستیسیته ایده‌آل برای رفع نیازهای تولید PVC سخت دست یابد. این مشکلی است که پایدارکننده‌های کلسیم روی باید با جایگزینی نمک‌های سرب آن را حل کنند.