تثبیت کننده متیل قلع

پایدارکننده‌های حرارتی (PVC) و سایر پلیمرهای حاوی کلر. پایدارکننده متیل قلع یک پلیمر آمورف با درصد بالای کلر است. به دلیل ساختار ویژه PVC، در دمای فرآوری به ناچار تجزیه می‌شود و رنگ آن تیره‌تر، خواص فیزیکی و مکانیکی آن کاهش می‌یابد و حتی ارزش مصرف آن از بین می‌رود. پایدارکننده‌های حرارتی برای حل این مشکل توسعه و تولید می‌شوند. بر اساس ساختارهای شیمیایی مختلف، پایدارکننده‌های حرارتی عمدتاً به نمک‌های سرب، صابون‌های فلزی، قلع آلی، خاک‌های کمیاب، آنتیموان آلی و پایدارکننده‌های کمکی آلی تقسیم می‌شوند. انواع مختلف محصولات دارای ویژگی‌های عملکردی خاص خود هستند و برای زمینه‌های مختلف مناسب می‌باشند. در سال‌های اخیر، صنعت PVC به سرعت توسعه یافته است که منجر به توسعه سریع صنعت پایدارکننده‌های حرارتی شده است. از یک سو، نظریه پایدارکننده‌های حرارتی در حال کامل‌تر شدن است که شرایطی را برای دستیابی به محصولات PVC ایده‌آل‌تر فراهم می‌کند. از سوی دیگر، محصولات جدید مناسب برای زمینه‌های مختلف، به ویژه به دلیل سمیت نمک‌های سرب و فلزات سنگین، دائماً در حال توسعه هستند. دلیل این امر این است که شرکت‌های فرآوری PVC ابتدا پایدارکننده‌های حرارتی غیرسمی را انتخاب می‌کنند.

در تولید شرکت‌های فرآوری PVC، علاوه بر نیاز به تثبیت‌کننده‌های حرارتی برای برآورده کردن پایداری حرارتی، اغلب لازم است که این تثبیت‌کننده‌ها قابلیت پردازش خوب، مقاومت در برابر آب و هوا، رنگ‌پذیری اولیه، پایداری نوری و الزامات سختگیرانه‌ای برای بو و ویسکوزیته خود داشته باشند. در عین حال، انواع مختلفی از محصولات PVC از جمله ورق، لوله، پروفیل، قالب‌گیری دمشی، قالب‌گیری تزریقی، محصولات فومی، رزین‌های خمیری و غیره وجود دارد. اکثر فرمول‌های فرآوری شرکت‌های تولیدکننده محصولات PVC باید توسط خود شرکت‌ها توسعه داده شوند. بنابراین، انتخاب تثبیت‌کننده‌های حرارتی در طول فرآوری PVC بسیار مهم است. تثبیت‌کننده‌های حرارتی ارگانوتین، تثبیت‌کننده‌های حرارتی هستند که تاکنون کشف شده‌اند.